Gündüz Düşü

Bazen hayatın içinde boşluklar yakalıyorum. Ormanda alınan bir nefes farkındalığı açıyor ve günün ne kadarını uyanık geçirmediğimi hatırlatıyor.

Hepimizin üstünde bir beyin sisi var; bakmayı ve hissetmeyi perdeliyor. Otomatik pilotta yapmamız gerekenlerle haz arasında gidip gelirken farkındalığı ve derinliği unutuyoruz. Bu iş, o unutuşun karşısına koyduğum bir hatırlatma.

Tasarım ve simge kararları süreç içinde oluştu. Fidan, terazi, su dolu kap, avuçtaki güve: hiçbiri baştan planlanmadı, hepsi çizerken yaşadığım farkındalık anlarında yerini buldu.

Jung’un sözüyle: dışa bakan rüya görür, içe bakan uyanır.