Uğur Karataş

Çanakkale

Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi’nde Radyo, Televizyon ve Sinema okudum. Okul sinema ağırlıklıydı ama ben boş saatlerimde sanat tarihi ve sanat kavramları derslerine giriyordum. İlgim baştan beri kadrajın dışındaydı.

2017’de Truva Atı Kısa Film Festivali’nde, 2018’de 6. Çanakkale Bienali’nin koordinasyon ekibinde çalıştım; programlama, prodüksiyon, yerleştirme ve tasarım hatlarının hepsini içeriden gördüm. Aynı yıl Seyhan Boztepe’nin “Eren” adlı video işinde teknik asistanlık yaptım; bugün hâlâ o işten öğrendiklerimle çalışıyorum.

İstanbul

2020’den sonra İstanbul’da animasyon ve motion design yaptım. Zanaatı orada öğrendim; el becerisi ve alet kullanımı açısından iyi bir kalfa oldum. Sonra Muğla’ya döndüm.

Muğla

2022’den 2024’e Kayaköy Sanat Kampı’nın organizasyon ve işletmesinde çalıştım: bir sezonda 512 katılımcı, haftada 14 sanatçı ve atölye. Sanatçıyla izleyiciyi aynı mekânda buluşturmanın ne kadar kırılgan olduğunu orada gördüm.

Antalya

2024’ten beri Antalya’dayım. Artcycle’ı kurdum; Göcek’te Haziran 2027’de yapılacak uluslararası mermer heykel sempozyumunun iletişim ve tasarım koordinasyonunu yürütüyorum; CultureCIVIC’e sunduğum “Merkezkaç” teknik değerlendirmeyi geçti ve proje geliştirme atölyesine çağrıldı. 2026’da Akdeniz Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü’nde Sanat ve Tasarım (disiplinlerarası) yüksek lisansına başladım.

2017’den beri hep başkalarının işini görünür kılmakla uğraştım. Bunu iyi öğrendim ama bir yerden sonra sezgiyle ilerlemek yetmiyor. Yaptığım işin adını koyabilmek için akademik bir zemin arıyorum.

Araştırma niyeti

Elimde birden fazla araç var: illüstrasyon, animasyon, video, yapay zekâ çözümleri, web uygulamaları ve saha koordinasyonu. Şu an bunları ayrı ayrı kullanıyorum; tek bir hat üzerinde birleştirmek istiyorum.

İşlerimi bir arada tutan şey, bireysel olanla toplumsal olan arasında bir bağ olduğuna inanmam. Şimdiye kadar bu bağı sezgiyle kurdum; bundan sonra yöntemle kurmak istiyorum.