Ensemde Pişenler, Yüzümden Okunanlar
El sanki artık dayanamıyormuşçasına yüzü tutarken, ensede kozadan çıkmış ve neredeyse uçmak üzere olan bir kelebek: sabrın sınandığı ama zaferin yakın olduğu zamanlar.
- Yıl
- 2026
- Tür
- Dijital illüstrasyon
- Teknik
- Procreate
- Ölçü
- A3 (29,7 × 42 cm)
Yüze göre çok daha kaba, büyük ve deforme bir el yüzü kapatıyor. Ensede bir koza var; kelebek hem çıkmış hem çıkmamış. İki hâl aynı anda duruyor.
Bu iş tam o geçiş anında yapıldı. “Kelebek oldum, birazdan uçacağım” hissiyle hâlâ kozada olduğum farkındalığı arasında gidip gelen bir zihnin kaydı. Personalarımız bizi topluma bağlar; yüzü kapatan o büyük el, maskenin düşmesine izin vermeyen dayatma. Ensedeki koza ise olgunlaştığımda yaşayacağımı düşündüğüm özgürlük.
Adı bir deyimden geliyor. “Ensesinde boza pişirmek” birine sürekli baskı yapıp rahat vermemek demek. Burada ensemde pişen şey başkasının baskısı değil, kendi olgunlaşmam. Yüz topluma dönük ve örtülü; ense görünmüyor ve orada bana ait bir şey oluyor.