Simülasyon Terk

Bu iş uzun süredir içimde sıkışan bir huzursuzluktan çıktı. İsrail ile Gazze, Rusya ile Ukrayna. Orman yangınları ve yetersiz kalan müdahaleler. Covid sonrasında kurulan yeni düzenin doğum sancısını çeken hep sıradan insan oldu. Sistem insanı öğütmek üzerine kurulu; orta sınıf yok olurken sermaye tek elde toplanıyor. Hâlihazırda olan felaketlerle gelmekte olanlar arasındaki sıkışmayı anlatmak istedim.

Terk edilmesi gereken simülasyon, insanın kendi yıkıcı doğası ve kâr üzerine kurulu bu düzen. Bizi kendi kuyruğunu yiyen bir yılana çeviren, daha büyük felaketlere sürükleyen açgözlülük.

İşi yapay zekâyla üretmiş olmam da bununla ilgili. Yapay zekâ, insanlığın doğayı ve gerçekliği taklit etme çabalarının birikmiş göstergeleriyle eğitildi; yani bizden yapıldı. Ama bunlardan bambaşka, aslı olmayan göstergeler üretmeye başladı: bizden çıkmış ama bize benzemeyen bir şey. Eleştirdiğim düzen de böyle. Refah ürettiğini söylüyor ama ürettiği şeyin karşılığı yok.

Aralık 2025’te, o günün araçlarıyla yaptım: kareleri görsel üretim modelleriyle, hareketi Kling ile ürettim; renk düzenlemesini ve kurguyu After Effects’te yaptım, bazı sahnelere elle müdahale ettim. Her kareyi kendim tasarladım, hikâyeyi kendim kurdum; yüzlerce görsel ve kadraj denemesinden sonra bazı sahneleri videoya çevirmek epey zorladı.