Topluluk inşasında web uygulamaları ve mail otomasyonu

Bütün Kolektif, İstanbul’da psikoloji, felsefe ve sanatı aynı masada buluşturan küçük bir düşünme kolektifi. Buluşmaları Şişli’de ve çevrim içi yapılıyor. Onlarla markanın temelini attık: yatay logo, merkezden dışarıya açılan spiral işaret, ilk palet ve yazı tipleri. Sonra sıra bu kimliği taşıyacak yere geldi.

Buluşmalar Instagram’dan duyuruluyor, başvurular Google Forms’ta toplanıyordu. Başvuruyu ödemeye ve kesinleşmeye bağlayan bir akış yoktu; kimin yerinin kesinleştiği elle takip ediliyordu. Yazılar için bir yayın yeri de yoktu.

Bu yazı, bir kimliğin logoda ve renk kartında kalmayıp siteye, panele ve en sonunda bir katılımcının gelen kutusuna nasıl indiğini anlatıyor.

Uğur Karataş Bütün Kolektif’in kurucu üyelerinden biri; bu iş Bütün Kolektif x Artcycle LABS işbirliğiyle yürütüldü.

Marka, site kurulurken olgunlaştı

Site 23 Ağustos’ta planlandı, 2–11 Eylül arasında kuruldu ve 12 Eylül’de yayına çıktı. Marka bu sürede siteyle birlikte olgunlaştı: palet ve tipografi Eylül’de, site işiyle birlikte yenilendi. Bugün çekirdek dört ton: Kök Erik başlıklar ve logo için, Mürekkep gövde metni için, Taş Krem sayfa zemini için, Bozkır ayraçlar için. Saf siyah ve beyaz yok. Gövdede EB Garamond, etiket ve düğmelerde Instrument Sans; başlıklardaki Fraunces Ekim’de geldi.

Bu seçimlerin bir kısmı doğrudan web’den geldi. İlk kimlikte etiket yazısı Inter’di; Inter’de Türkçe yerelleştirme özelliği (locl) olmadığı için Instrument Sans’a geçtik. Türkçe için birkaç kural daha yazdık: başlıkta satır aralığı 1.15’in altına inmiyor, çünkü “İ” noktası ve “ğ ş ç” kuyrukları sıkışıyor; sayfada lang="tr" şart.

Sitenin bütün davranışını belirleyen kural 10 Eylül’de, kurulumun ortasında geldi: tıklanabilir olan her şey tek bir renk taşıyor, adaçayı derin #4A5039. Tema rengi “hangi temadayız” diyor, eylem rengi “buraya dokunulur” diyor ve hiç değişmiyor.

Bir seri, dokuz renk, tek site

Ekim başında kolektifin ana dizisi “İnsan ve” adını aldı ve aylara bağlı bir takvimden dokuz temaya geçti. Her temaya anlamından gelen bir renk verdik: Beden için kil, Hafıza için sepya, Ölüm için antrasit. Her rengi beş kademeye açtık ve hepsini okunurluk için ölçtük.

Marka kataloğu bu yeniden kurgulanınca site de onunla değişti. Her temanın kendi sayfası kendi renginde açılıyor. Ana sayfada dokuz temanın çemberi duruyor, şu anki tema parlayan tek nokta. Aynı çember sayfa paylaşıldığında görünen önizleme kartında da var. WhatsApp önizlemesi görselin ortasından kare kestiği için kartın bütün içeriği ortadaki 285–915 px aralığında kalıyor.

Renk tek başına bilgi taşımıyor: temanın adı her zaman yazılı. Bu kural katalogda da, sitede de aynı cümleyle duruyor.

Ses de markanın parçası

Marka kitabında kolektifin sesi şöyle tarif ediliyor: sakin, edebî, düşünen; kültür dergisi gibi okunur, girişim gibi değil. Kolektif “biz” diye konuşuyor, okura “sen” diyor. Ünlem yok, emoji yok.

Bunu sitenin en küçük metinlerine kadar taşıdık. Düğmeler “Yaklaşan buluşmalar”, “Başvuru formuna git”, “Takvimine ekle”. Bültene “listemize katıl” denmiyor, çünkü bülten bir abonelik ürünü değil. Formda e-posta alanının altında tek satır var: “Kaydının onayını ve buluşmanın künyesini buraya gönderiyoruz.” Telefon alanı isteğe bağlı ve nedeni yazılı: “Yalnızca buluşma günü bir değişiklik olursa arıyoruz.”

Kontenjan için de bir dil kurduk: “Son N kontenjan”, “Son yerler”, “Doldu”. Dolu buluşmaya gelen başvuru aynı formdan bekleme listesine yazılıyor.

Formdan posta kutusuna

Asıl iş formun arkasında başladı. Tek formla birden çok buluşmaya başvurulabiliyor; kişiye buna rağmen tek bir posta gidiyor. O postada her buluşmanın künyesi (ne zaman, nerede, biçim, konu), ödeme bilgisi ve buluşma başına adını taşıyan bir takvim eki var. Ayrı bir “ödeme postası” adımı yok; bunu kolektif istedi.

Posta da sitenin yazdığı gibi yazıyor: “İki buluşmaya başvurun bize ulaştı. Kayıtların ödemeni tamamladığında kesinleşir.” Her buluşmanın altında “Gelemeyeceksen bu buluşmadaki kaydını iptal edebilirsin.” bağlantısı duruyor. Takvim ekinin ne işe yaradığı da tek cümleyle anlatılıyor: telefonda dosyaya dokunman, bilgisayarda çift tıklaman yeter. Krem zemin ve serif gövde sitedekiyle aynı.

Arkada ekip her adımı kendi panelinden yürütüyor: ödeme, kesinleşme, yoklama. Panelin açık ve koyu teması var, renkleri de marka sisteminden türüyor. Koyu temada marka moru zemin ya da çizgi olarak kullanılmıyor, çünkü koyu zeminde okunmuyor; yerine daha açık bir tonu geçiyor.

Kontenjanda iki sayıyı ayırdık. Yer, ödemesi gelip kesinleşen kayıtla doluyor; “Son yerler” uyarısı başvuru sayısından geliyor. Böylece ödeme yapmadan başvuran biri buluşmayı gerçekte dolmadan “doldu” göstermiyor. Kesinleşenler son yeri doldurduğunda ekibe bir uyarı postası gidiyor; kimin yer alacağına ekip karar veriyor. Sitenin, panelin ve posta akışının ayrıntısı iş sayfasında.

Hafif bir site, hafif bir iz

Kolektifin dili sakinse, sitesinin de öyle olması gerekiyordu. Sayfalar önceden üretiliyor, dış kütüphane yok ve her sayfa JavaScript kapalıyken de çalışıyor. Üçüncü taraf takip ya da reklam çerezi yok; ziyaretler kişiyi değil sayfayı sayan, çerezsiz bir sayaçla tutuluyor. Ekibe giden kısa haberlerde kişisel veri yok.

Son söz

Bir marka kitabı çoğu zaman logoda, renk kartında ve bir sunum dosyasında kalır. Bütün Kolektif’te aynı kuralları sitenin düğmesine, formun yardım satırına, kontenjan rozetine ve başvuru postasının ilk cümlesine kadar indirdik. Katılımcı hangi kapıdan girerse girsin aynı kolektifle konuşuyor.